مرجان

وای

دست خودشون نیست مریض هستن این آدمها

دقیقا متاسفانه گفتنش تف سر بالاس.خصوصا با همسرت نباید از بدی خانوادت بگی هرچند ما همسر های خوبی داریم و سو استفاده گر نیستن

ولی خودم جونم می‌ره واسه پسرم

وای منم خانواده خانومم رو میبینم اوباش شاخ در میآوردم ولی بعد دیدم ما غیر نرمال بودیم،ما هر مشکلی پیش بیاد به تنها کسی که فکر نمیکنم پشتمه بابامه.

می‌دونی چرا بابات طرف مامانت بوده؟چون خودش هم توانایی مقابله با مامانت رو نداره.مثل بالای من .

من خونه مجردی گرفتم نزدیک خونه بابام،یک بار نیومد ببینه من وسیله ای دارم یا نه؟متکا،قاشق نمک دون,هیچ چیز نداشتم...یکبار نیومد خونم

ما الان هر چهارتامون بسیار موفقیم و همه مدارج عالی داریم و در راس کار هستیم،همه مدیر و رییس شدیم،چون باید روی پای خودمون وامیستادیم

بیرونش مردم رو کشته توش خودمون رو ای کاش پدرم مفقود الاثر شده بود،اخه تو که میخوای ول کنی چرا به دنیا میاری

بابام بعد از پانزده سال رفته بود خونه خواهرم لپ پسرش رو کشیده بود بهش گفته بود چطوری عمو،هم خنده داره هم گریه داره

یه لیوان واسه خواهرم جهیزیه نخرید،،بابام واسه عروسی من مثل غریبه ها اومد سالن و شام خورد و رفت..روز عروسیم تا ظهر خودم تنها میوه میشستم

یادمه من میرفتم ساختمون بقلی کارگری،بچه بودم خب..واسه پول تو جیبی..ظهر همه میرفتن خونه خودشون ناهار میخوردن،من پشت در بالکن غذام رو خانوم بابام میزاشت پشت پنجره مثل سگ میشستم رو زمین میخوردم چون وسواس بود و می‌گفت لباس هات کثیفن

ما چهار تا بچه ایم که هر چهارتامون رو بابام انداخت بیرون،بخاطر زنش بابام هیچ حسی به بچه هاش ندارن. حتی اسم نوه هایش رو نمیدونه خانومش هم وسواس و کنترل گر

آنقدر طولانیه یک بار نوشتم پیامم ارسال نشد

کاش میشد با هم آشنا بشیم تا برات تعریف کنم